براساس بررسيهاي انجام شده، تردد ميليونها دستگاه وسائط نقليه در تهران، افزوده شدن سالانه بيش از 500 هزار دستگاه وسائط نقليه (اتومبيل، موتورسيكلت و ...) در سالهاي اخير و افزايش 100 درصدي تعداد خودروها در تهران طي سالهاي 1383- 1379 و مصرف روزانه ميليونها ليتر انواع سوخت ، سالانه 3/2 ميليون تن انواع آلاينده را وارد هواي تهران مينمايد، به نحوي كه قريب 80% آلودگي هواي تهران مربوط به وسائط نقليه ميباشد.
از سوي ديگر استقرار 35 درصد واحدهاي صنعتي، توليدي و خدماتي كشور در تهران و حومه آن كه بالغ بر540 هزار واحد ميباشد، شهر تهران را تبديل به يكي از آلودهترين شهرهاي دنيا نموده است. به نحويكه از هفت ماه سال 1384 ، 51 روز آن ناسالم بوده است.
متأسفانه اين وضعيت نگرانكننده مختص به تهران نبوده و براساس شاخصهاي پايداري ، محيط زيست ايران دربين 146 كشور جهان در رديف 132 قراردارد و ميزان اين آلايندهها 2/8 برابر استاندارد جهاني ميباشد.
نقش مؤثر گسترش ناوگان عمومي در مقابله با آلودگي هوا
بررسيهاي کارشناسان سازمان بازرسيکلکشور حاکياست عليرغم اينكه سرانه آلودگي 'اتوبوس' با 'سواري' تقريباً يكسان ميباشد، ولي مشكلات موجود در ساماندهي و بهبود وضعيت ترافيك و ناكارآمدي حمل و نقل عمومي (از جمله: ناكافي و فرسوده بودن ناوگان حمل و نقل عمومي، نهادينه نشدن فرهنگ استفاده از وسيله نقليه عمومي، افزايش آلودگي بهعلت گازسوز نبودن كليه اتوبوسهاي شركت واحدو ساير وسائط نقليه عمومي)، مانعي براي بهبود حمل و نقل شهري و كاهش آلودگي هوا محسوب ميگردد.
آلايندگيهاي موتورسيكلت
يررسيها نشان ميدهدگرچه ميزان آلايندگي موتور سيكلت به مراتب بيش از اتومبيل ميباشد (ميزان منواكسيد كربن توليدي موتورسيكلت تقريباً 12 برابر اتومبيل ميباشد.)، با اين وجود توليد(مونتاژ) انواع موتور سيكلت با استفاده از قطعات ارزان قيمت، بيكيفيت و فاقد استاندارد چيني كه از آلايندگي بالايي هم برخوردار ميباشند، در سالهاي اخير شتاب فزايندهاي داشته، به نحوي كه در سال 1384 بطور متوسط روزانه 22600 دستگاه موتورسيكلت در كشور توليد شده است.
آلايندگي خودروهاي فرسوده
به جهت آنكه مصرف سوخت خودروهاي فرسوده سه برابر خودروهاي جديد و ميزان آلايندگي آنها چندين برابر ميباشد، لذا سهم خودروهاي فرسوده در آلودگي هواي تهران نيز قابلتأمل ميباشد.
آمار نشان ميدهد در كل كشور، 2/5 ميليون خودرو فرسوده بالاي 10 سال و 6/1 ميليون خودرو بالاي 20 سال سن تردد دارند.
اقدامات انجام شده در جمع آوري خودروهاي فرسوده و چالشهاي پيش روي آن
بر اساس مصوبه 2/5/1384 هيأت وزيران ، ميبايستي 200 هزار دستگاه خودرو فرسوده در سال 1384 از رده خارج ميشد و تا سال 88 هر سال 100 هزار خودرو نسبت به سال گذشته به اين ميزان اضافه گردد كه بدين ترتيب طي سنوات 88-84، دو ميليون خودروي فرسوده بايد از رده خارج شود. ليكن بهدليل وجود اشكالاتي از جمله 'عدم تعيين دستگاهي به عنوان متولي اين امر مهم' و انجام اين اقدام توسط يك كميته كه به دليل ناهماهنگيها كارآيي لازم را نداشته و در نهايت با تحقق 20 درصد از اين برنامه در سال 1384، كمتر از 40 هزار دستگاه خودرو فرسوده از رده خارج شده است.
با توجه به مشكلاتي كه در خصوص 'تأمين منابع مالي كافي، ساختار اجرايي اقدام فوق، فضاي مناسب، تجهيزات اسقاط و نيروي كار مورد نياز' وجود دارد ، امكان تحقق كامل اين مصوبه ناممكن به نظر ميرسد.
البته تا زماني كه نگهداري خودروهاي فرسوده به دلايلي همچون ارزان بودن سوخت و عدم تعيين عوارض بالا داراي توجيه اقتصادي باشد، نمي توان به موفقيت اين طرح اميدوار بود.
طرح انتقال صنايع آلوده كننده محيط زيست به خارج از شهر تهران
عليرغم مصوبه مورخ 9/4/69 هيأت وزيران مبني بر انتقال صنايع آلوده كننده و مزاحم محيط زيست شهر تهران به خارج از شهر، باگذشت قريب 16 سال، تنها 30 درصد از اين طرح اجرا گرديده است و متاسفانه بسياري از كارگاهها كماكان در اين محدوده فعاليت دارند كه البته با تخصيص حدود 7200 هكتار جهت طراحي و ساخت 17 شهرك صنعتي در اطراف تهران اين روند تا حدي رو به بهبود است.
مصرف بي رويه بنزين
افزايش روز افزون توليد انواع خودرو در كشور و ارزان بودن قيمت بنزين نسبت به ساير كشورها، نهتنها زمينه ساز مصرف بيرويه آن و ايجاد آلودگي رو به تزايد شده، بلكه انگيزه بهبود كيفيت سوخت خودروها كه هزينه قابلتوجهي براي توليدكنندگان خودرو دارد را پايين آورده است.
عدم توجه جدي به جايگزيني 'سوخت گاز' در خودروها و مراكز صنعتي
از آنجا كه ايران داراي دومين ذخائر گاز طبيعي جهان بوده و داراي شبكه گسترده خطوط توزيع گاز است ، لذا جايگزيني سوخت گاز با سوختهايي مانند بنزين و گازوئيل در كاهش مصرف سوخت خودرو و مراكز صنعتي در كاهش آلودگي هوا نقش بسزايي دارد.
از سوي ديگر عليرغم تأكيد بر خريد خودروهاي گاز سوز توسط دستگاههاي اجرايي ، بعضاً دستگاههاي دولتي به اين امر توجه نداشته بطوريكه حتي سازمان حفاظت محيط زيست در سنوات 1384 و 1385 اقدام به خريد خودروهايي نموده كه هيچكدام دوگانهسوز نبوده است .
البته اقدامات محدودي از جمله گازسوز نمودن 1500 دستگاه تاكسي ، توليد كارخانهاي خودروهاي سواري دوگانهسوز ،گازسوز نمودن روزانه 500 دستگاه خودرو ، احداث جايگاههاي سوخترساني جهت جايگزيني گاز به جاي بنزين صورت گرفته كه تناسبي با ميزان كاهش آلودگي هوا ندارد.
کارشناسان سازمان بازرسيکلکشور نقش برخي دستگاهها در مبارزه با آلودگيهوا را اينگونه شرح ميدهند:
الف ـ سازمان حفاظت از محيط زيست: يكي ازمهمترين وظايف قانوني سازمان حفاظت محيط زيست اندازهگيري مستمر آلايندههاي هوا ميباشد.ليكن بهدليل عملكرد ضعيف آن سازمان طي سالهاي متمادي و عدم وجود ضمانت اجرايي لازم تصميمات متخذه ، كنترل جدي توسط آن سازمان بر احداث صنايع بزرگ و نيز ارزيابي اثرات زيست محيطي اين صنايع به نحو مناسب صورت نگرفته است.
بررسيها حاكي است عليرغم اختصاص 4 ميليون دلار اعتبار ارزي جهت نظارت بر رعايت استانداردهاي وسائط نقليه ازطريق 'اندازهگيري آلايندههاي خروجي آنها'، سازمان مذكور درحال حاضر فاقد مركزي مستقل جهت اين امر مهم است و مراكز موجود زيرنظر وزارت صنايع و معادن فعاليت مينمايند. درحقيقت وظيفه اجرا و نظارت به يك دستگاه محول شده است.
از سوي ديگر باوجود تخصيص 140 ميليارد ريال جهت اجراي 'طرح ايجاد مركز تحقيقات و كنترل گازهاي خروجي وسائط نقليه' سازمان حفاظت محيط زيست طي سنوات 83-69 اين بودجه را صرف ايجاد فضاي اداري براي استقرار واحدهاي اداري آن سازمان نموده ، به نحويكه كوچكترين نشانهاي از ايجاد مركز يادشده مشاهده نميگردد.
ب ـ مؤسسه استاندارد: اين مؤسسه كه وظيفه تعيين استانداردهاي محصولات را عهده دار است ، ولي آزمايشگاههاي آن مؤسسه فاقد تجهيزات لازم براي انجام كليه آزمونهاي لازم ميباشند. به نحويكه از 24 استاندارد مربوط به موتورسيكلت، تنها امكان آزمون 10 مورد را دارا ميباشد.
ج ـ راهنمائي و رانندگي: يكي از راهكارهاي مناسب درخصوص كنترل آلايندههاي خروجي خودروها معاينه فني آنها است . در اين جهت شهرداري تهران طي سالهاي اخير اقدام به راهاندازي شش مركز معاينه فني نمود، ولي بهدليل عدم جديت در برخورد با خودروهاي فاقد معاينه فني توسط راهنمائي و رانندگي ، 75 درصد خودروها بدون برچسب معاينه فني در سطح شهر تردد ميكنند و مراكز معاينه فني ايجادشده با يك چهارم ظرفيت خود فعاليت مينمايند.
لزوم توجه به آلودگي هوا به عنوان يك معضل ملي
كارشناسان سازمان بازرسي معتقدند آلودگي هوا به عنوان يك تهديد جدي ، مستمر و فراگير عليه سلامت مردم و محيط زيست و همچنين داراي تبعات سوء اقتصادي و اجتماعي ميباشد. لذا لازم است با اين موضوع كه مبتلا به ساير شهرهاي بزرگ هم ميباشد و آثار سوء آن در سلامت مردم و تخريب محيط زيست به صورت آرام و تدريجي و بعضاً غيرقابل جبران نمايان ميگردد، بهعنوان يك معضل ملي توجه شود.
عدم جديت دستگاهها و فقدان ساختار مناسب دو عامل مهم در پيشگيري و مقابله با آلودگي هوا
بررسيهاي سازمان بازرسي نشان ميدهد عدم جديت دستگاههاي ذيربط و عملكرد ضعيف آنان در انجام وظايف قانوني در خصوص پيشگيري و مقابله با عوامل آلايندگي هوا، روند رو به تزايد اين پديده مخاطرهآميز را تشديد نموده است.
از سوي ديگر فقدان متولي مشخص در امر مديريت و كنترل آلودگي هوا و انجام اين مهم توسط كميتهاي با ده عضو تحت عنوان 'كميته اجرايي كاهش آلودگي هوا' و همچنين بررسي مصوبات اين كميته نشان ميدهد به علت نا كارآمدي ، نبود ضمانت اجرايي لازم و تعلل برخي دستگاهها ، مصوبات كميته مزبور در برخي موارد اصولاً به اجرا در نيامده و يا صرفاً بخشي از آن عملي گرديده كه مجموعه شرايط فوق منجر به تشديد وضعيت نگرانكننده كنوني شده است.
کارشناسان و بازرسان سازمان بازرسيکلکشور راهكارهاي پيشگيري از گسترش آلودگي هوا را اينگونه بيان ميکنند:
1. بالا بردن سطح آگاهيهاي عمومي پيرامون مسائل زيست محيطي و آلودگي هوا ، به نحويكه اين مسائل از دغدغههاي آنان گردد.
2. رويكرد به استاندارد سازي نسبت به واردات و توليد انواع خودروو قطعات مرتبط با احتراق، جلوگيري از تردد وسايل نقليه موتوري دودزا و فاقد برچسب معاينه فني و ممنوعيت توليد و ورود مينيبوس و اتوبوس ديزلي فاقد استاندارد و حذف تدريجي اتوبوس و مينيبوس ديزلي در تهران و ديگر شهرهاي بزرگ.
3. ضمن تمركز در مديريت شهري و بالاخص مديريت ترافيك در كلان شهر تهران و بسياري از شهرهاي بزرگ ، افزايش ناوگان درون شهري وگرايش به گسترش و احداث مترو و منوريل و نهادينه نمودن فرهنگ استفاده از ناوگان عمومي ميتوان در جهت كاهش آلودگي گام برداشت.
4. ايجاد انگيزه اقتصادي جهت تعويض خودروهاي فرسوده و همچنين غيرقابل صرفه نمودن نگهداري اين خودروها با افزايش عوارض قابل توجه و واقعيتر نمودن قيمت سوخت بنزين.(با رعايت حقوق مالكين اين خودروها كه معمولاً از اقشار آسيب پذير ميباشند.)
5. جايگزيني سوخت 'گاز' به جاي ساير سوختها در خودروها و مراكز صنعتي