همه  کشورهای جهان به این نتیجه رسیده اند که، لجام گسیختگی صنعت، زندگی انسان و موجودات را با خطر حتمی رو به رو ساخته است و میزان اکسیژن هوا در صد ساله اخیراز۳۶% به۲۵% کاهش یافته در سال اخیر۲۰۰۷ که، بحث محیط زیست در دنیا به طور جدی بررسی و دنبال می شود و باعث سوراخ شدن لایه ازن گردیده است. طوفان ها وگردبادها از طرفی و خشکی و تغییرات آب وهوا در نقاط مختلف جهان از طرف دیگرهر روز بیشتر از روز قبل باعث تخریب واز بین رفتن می شود. کشور ما ایران نیز باید همگام با سایرکشورهای جهان به محیط زیست خود توجه بیشتری  نشان دهد و آن را در الویت خاص قرار دهد تا از آلودگی هوای شهرهای بزرگ، ضایعات صنعتی،  خانگی و مصرف بی رویه مواد شیمیایی بدون عاقبت اندیشی در کشاورزی و صنعت، تخریب جنگل ها و قطع درختان به بهانه های مختلف در گوشه و کنار شهرها و در آینده تشعشعات زباله های اتمی که به آن افزوده می شود، کاسته شود.

ایران برای صنعتی شدن بر خلاف بسیاری ازکشورهای جهان به آلاینده های صنعتی نیازی  ندارد و می تواند با امکانات خدادادی خود با کم ترین هزینه و حداقل آلایندگی صنعتی به یک کشور صنعتی نمونه تبدیل شود به شرط آن که، خود را در رقابت با سایرین قرار ندهد و با فکر امکانات داخلی برای توسعه خویش و سازندگی کشورمان گسترش دهد. بحث آلودگی هوا را در گذشته نوشته ام ولی مختصرا یادآوری می کنم که، صنایع مادرما، صنایع کوچک، اتومبیل های ما و همه صنایعی که، مواد خطرناک اعم از ذرات معلق  کارخانجات آلومینیوم، مس و فولاد و از پالایشگاه ها، دودکش بخاری ها و حتا ذرات چربی رستوران ها  گرفته تا حمام های که، CO  وCO2 را به هوا می افزایند باید فیلتراسیون شوند باید به صورت مطلوب و با استفاده از تکنولوژی روز     واستانداردهای لازم انجام شود. در این صورت نه مردم اراک دچار مشکل پراکندگی ذرات آلومینیومی شوند و نه در اطراف مس سرچشمه گوسفندان، حیوانات و انسان ها از آلودگی ذرات مس رنج می برند و نه در اطراف کارخانجات فولادسازی و پتروشیمی مردم از گازهای خفه کننده در امان نیستند.  تنها در آبان ماه سال ۱۳۸۵ در شهر تهران حدود ۳۵۰۰ نفر جان خود را بر اثرآلودگی هوا از دست داده اند. این آلودگی صنعتی را به شرط دلسوزی مدیران می توان با کم ترین هزینه چاره سازی کرد. می دانید کشورآلمان با حدود  ۳۶۰۰۰۰  کیلومترمربع وسعت، حدود ۳۲ میلیون اتومبیل به علاوه کارخانجات صنعتی و فولادسازی و حدود ۸۲ میلیون جمعیت آلودگی هوا را کنترل می کند.

چرا نباید این گونه الگوها را به جای طرح های  آلوده کننده هوا در نظربگیریم؟

در بسیاری از کشورهای جهان از مدت ها پیش تقریبا بررسی شده است مصرف مواد شیمیایی اعم از کودهای شیمیایی، علف کش های شیمیایی وهورمون های شیمیایی است. در کشورما ایران مصرف این مواد شیمیایی به صورت یک امر واجب در آمده است و سازمان های کشاورزی پخش کود، مواد شیمیایی وسم به میزان بسیارزیاد به کشاورزان را یک حرکت ارزشمند به حساب می آورند. در صورتی که، کاملا بر عکس است و از نظر دنیا هر چه میزان مواد شیمیایی  در تولید مواد غذایی بیشتر باشد صورت نامرغوب تری پیدا می کند و عدم توانایی کارشناسان کشاورزی در دفع بیولوژیکی آفات و امراض و از طرفی بهره وری در واحد سطح را از طریق تلفیق دامپروری، کشاورزی و اصلاح نژاد نباتات می دانند. 

همانگونه که، همه آگاهان کشاورزی در رشته های مختلف می دانند مصرف کود وسم برای     بهره وری  بیشتر و جلوگیری از خسارات آفات و امراض پیامدهای بسیار ناهنجار دیگر را چه در زمینه آلودگی آب، خاک و هوا وهمچنین  باقی مانده سموم در محصولاتی که، خوراک دام و انسان است به همراه دارد. همچنین عاقبت ناگوار استفاده از کودهای ازته و سایر ترکیبات نیتراتی، فسفاتی و گوگردی که، هم ساختمان خاک را  دچار مشکل می کند ، هم باعث تغییرات فیزیولوژیکی گیاهی می شود، هم فون حشرات را دچار دگرگونی می کند، باعث از بین رفتن  اغلب پارازیت ها شده ، طغیان آفات را به دنبال دارد و هر از گاه انسان را نیز به سرطان های مختلف مبتلا می کند.  

در جالیزکاری ها به خصوص خیارکاری ها هم اکنون سموم کارباماتی استفاده می شود که، اختلالات جسمانی را به دنبال دارد.

آیا نمی توان برای پروانه های شب پرواز  که، لاورآنها اهم خسارات را به کشاورزی وارد می کند از  تله های نوری استفاده کرد؟  

تله های نوری  که، عبارت است از یک لامپ روشنایی با نور جذب کننده حشرات، پروانه ها و حتا سوسک های چوب خوار و یک شیشه حاوی سم کشنده است ولی قابل کنترل ویا نورهایی که،     تله های انفجاری حشرات است و بدون  خطر حشرات را پس از جذب منفجر می کند، استفاده کرد.

اخیرا در اروپا لامپ هایی را ساخته اند که، با نصب آنها در مزرعه در روز با انرژی خورشیدی شارژ می شود و در شب هم با تاریک شدن هوا نور از خود می افشاند و می توان بدون استفاده از سموم نباتی بسیاری از حشرات را به دام انداخت و آنها را به کنترل در آورد ودر ضمن این که، مبالغ هنگفتی  ارز برای دولت در وارد کردن سمومی که، در انحصار کارخانجات خارجی است صرفه جویی می شود. این هزینه ها را می توان صرف سایر کارهای پژوهشی کشاورزی ودر حفظ محیط زیست کرد.

با پرورش یک نوع کارتنک ( از خانواده عنکبوتیان)، کفش دوزک و سنجاقک می توان به راحتی شته، تریبس ها و مگس مدیترانه ای را شکار کرد وهیچ عارضه بیولوژیکی وزیست محیطی ایجاد نمی کنند و یا به جای مصرف کودهای متعدد کشاورزی که، دگرگونی های درون گیاهی وحتا تثبیت  بعضی از ترکیبات ازتی را در اندام های رشدی به همراه دارند و باعث سرطان های متعدد می شود از کودهای حیوانی که، در تلفیق کشاورزی و دامپروری به وجود آمده اند استفاده شود.

اگر ما در هر کجای مملکت از شمال گرفته تا جنوب، از شرق گرفته تا غرب زمین های کشاورزی را به سه قسمت آیش، کشت های یکساله و به بالا وکشت فصلی تقسیم کنیم، می توانیم با کاشت خانواده Legominus ( بقولات) در فصل رطوبی در زمین های آیش شده  هم برای تامین علوفه سبز و خشک حیوانات قابل بهره برداری، استفاده کرد و هم با برگرداندن آنها به عنوان  کود سبز زمین را تقویت و خاک را اصلاح کرد و سپس مبادرت به کاشت گیاهان اصلی کرد و یا در کشت های یکساله و بیشتر از یک سال ( باغات ) با کشت همین گیاهان تقویت خاک، پرورش گوسفند و پرنده های خانگی تامین گوشت خانواده  و یا حتا برای عرضه به بازار را سبب شد.  یا در زمین های شالیزار که، هم اکنون در بسیاری از نقاط کشور رایج شده است بسته به منطقه کاشت هم   می توان پرورش اردک را پس از یک ماه و نیم نشا وارد شالیزار نمود.

پرورش ماهی و یا حتا پرورش قورباغه خوراکی که، می توان به سایر کشورها با استاندارد های جهانی صادر کرد و توسعه داد. ضمن این که، استفاده ازکودهای حیوانی با پرورش مقدار زیاد این جانداران در زمین های کشاوزری نیازکامل زمین ها را برطرف خواهد کرد. هیچ گونه عارضه ای هم برای انسان، دام وهم برای طبیعت نخواهد داشت. با یک نگاه به خصوص درشمال کشور می توان از زمین های شالیزارچهار نوع محصول در سال برداشت کرد. محصول اول برنج و پس از یک ماه و نیم نشا (اردک، ماهی یا قورباغه ).

البته باید این کار به عنوان یک چرخه انجام شود و دایما مواظب و مراقب هردو محصول بود.

حدود دو تا چهار هفته مانده به خشک کردن زمین برای آمادگی و کشت شبدر از نوع اصلاح شده به مدت دو ماه و سپس شخم همزمان، کاشت کلزا را انجام داد. تا آخرخرداد ماه آماده برداشت می شود. درخرداد ماه نیز می توان مجددا مبادرت به کاشت شالی نمود.          

چرخه کشت خانواده Legominus  با شخم آن کمک زیادی به ساختمان و قدرت بالندگی خاک و همچنین دورانی را که، یک حیوان  به عنوان  تلفیق  در آب های شالیزار زندگی کند در دفع بعضی آفات و حفظ اکوسیستم و محیط زیست نقش فراوان و در خور توجهی خواهد داشت.  حتا اردک می تواند با نوک زدن لجن شالیزار اکسیژن بیشتری به ریشه گیاه برنج برساند. با ازیاد گوشت اردک در داخل کشور،  می توان به عنوان یک محصول با ارزش برای کشاورزان و شرکت های تعاونی آنها مبالغ قابل توجهی را به آنها کمک کند.  آیا می دانید که، قیمت گوشت اردک در اروپا گاها تا چند برابرگوشت مرغ است؟ با پرورش اردک های زود بازده سفید رنگ در حدود سه ماه یک چرخه برداشت می شود. حتا در پاییز و زمستان پس از برداشت محصول اصلی می توان تا دو دوره دیگر پرورش اردک و یا غاز را انجام داد و ضمن کشت گیاها ن خانواده  Legominus  به پرورش حیوانات هم کمک کرد.

ما می توانیم به جای  استفاده از علف کش ها، برای  وجین گیاهان مزاحم از نیروی کارگر استفاده کنیم، علوفه به مصرف خوراک دام برسد و ازآلودگی خاک و آب های زیرزمینی که، برای شرب انسان و حیوان استفاده می شود جلوگیری کنیم.

می دانید سموم بر علیه آفات از سه طریق تماس، خوراک و تنفس اثر می گذارند که، در صورت استفاده کم یا زیاد از سموم خسارات بیشتری از مفید بودن آنها خواهیم داشت.    ضمنا استفاده از سموم ، علف کش ها و کودها به هر شکلی آلودگی خود را بر جای خواهند گذاشت.

با تحقیقات وسیعی که، در دنیا در دست بررسی است می توان از مقاوم کردن گیاهان از طریق ژنتیکی عمل کرد. اگر چه حرکت های ژنتیکی برای ازیاد محصول اکنون با اشکالاتی روبه رو شده است و محصولات غذایی در اروپا به دو دسته طبیعی وژنتیکی تقسیم می شوند. جهت آگاهی  مردم از طبیعی یا ژنتیکی بودن محصولات برچسب هایی را بر روی آنها می چسبانند.

زیان استفاده از سموم چندین برابر محصولات ژنتیکی است، زیرا سموم هوا، آب وخاک را آلوده می کنند.

کشور ما ایران باید در راستای پژوهش های تلفیقی گام بر دارد اعم از تلفیق کشاورزی و دامپروری ویا کشاورزی، دامپروری و صنعت.

هماهنگی لازم را بین صنایع، کشاورزی و بالاخره محیط زیست به وجود بیاورد. آمار درستی از انواع سرطان ها در کشور بر اثر استفاده مواد غذایی آلوده به شیمیکال ها وجود ندارد.

اما کم تر خانواده ایی می توان یافت که،  شخصی یا اشخاصی از نزدیکانش بر اثر سرطان از بین نرفته باشند.  پس باید به فکر جان انسان ها و تغذیه سالم آنها باشیم. باید یادآوری کنم که، مقاوم سازی گیاهان و جانوران به عوامل تخریبی از دو راه ممکن است: ۱- تلقیح های مکرر و به دست آوردن گیاهان و جانوران مقاوم.  ۲- استفاده از ایزوتوپ هایی که، جهش را در موجود زنده ایجاد می کند.

می دانیم تنها خدمتی که، ایزوتوپ های اتمی در کشاورزی می تواند داشته باشد ایجاد جهش های ژنتیکی در همه زمینه های اعم از ژن های مقاوم در مقابل آفات، امراض، خشکی وبرای  ازیاد محصول و خاصیت انبارداری آنها است که، در هر مورد استفاده از ایزوتوپ ها مردود شناحته شده، کیفیت مواد غذایی اعم ازگیاهی و حیوانی  را هم از بین می برد و مورد تایید جهانی نیست. در یک موقعیت زمانی که، در آمریکا از گیاهان وجانوران جهش داده شده برای ازیاد محصول استفاده می شد بیش  از۲۵% از نوزادان دچار مشکلات جسمی شده اند. اکنون استفاده ازاین گونه مواد غذایی ممنوع شده است.

استفاده از ایزوتوپ های اتمی فقط در شرایط آزمایشگاهی و برای بالا بردن بقیه درجات علمی شاید مورد استفاده باشد.

در رابطه با محیط زیست از همه نظر رد شده و کاملا کنار گذاشته شده است. کسانی که، هم    می خواهند به هر صورت در این مورد توجیهی داشته باشند تا ورود ایزوتوپ ها را در بخش های کشاورزی و محیط زیست  به گونه ای لازم الاجرا جلوه دهند، به آیندگان خدمتی نکرده اند.

افرادی که، خود را دانسته برای همیشه مدیون مردم دارند و در طول تاریخ عذاب می کشند.

 باید دانست که،  تفاوت بسیاری  بین جهش های ژنتیکی از طریق ایزو توپ ها و اصلاح نبات به روش سلکشن ( ژن های انتخابی( گاها در طبیعت هم انجام می شود) )  وجود دارد که، اولی در دراز مدت باعث اختلالات جسمی می شود ولی اصلاح نبات امری عادی است.

بحث زباله های اتمی که، اثرات رادیواکتیو آن تقریبا همیشگی است،  یا خطرات تشعشعات اتمی بحث روز دنیا است و دولت های کشورهای صنعتی حتا روز به روز از نیروگاه های  اتمی خود کاسته و آن را به کشورهای دیگر مانند ایران و اکراین با هیاهو که،  باعث به هدر رفتن سرمایه های این کشورها می شود  می فروشد. خود آنها به دنبال انرژی های پاک طبیعی همچون باد، آب، گازهای بیولوژیکی و آفتاب هستند.

همچنان پژوهش های خود را نیزدراین موارد متمرکز کرده اند

زباله ها وانواع آن:

هر تن زباله در حدود m³400 گاز گلخانه‌ای CO₂ متصاعد می‌كند و از هر تن زباله 400 تا 600 لیتر شیرابه خارج می‌شود كه می‌تواند تأثیر خطرناكی روی آب و خاك داشته باشد و محل‌های دفن زباله هر روز گسترش بیشتری پیدا می‌كنند.

طبق برآوردهای علمی در هر گرم زباله (خاكروبه) بین 50 هزار تا 10 میلیون باكتری مختلف وجود دارد، مگس كه ناقل انواع اسهال، حصبه، وبا، سل و غیره است و موش كه تكثیر آن بستگی به میزان زباله دارد تیفوس و طاعون را اشاعه می‌دهد، هجوم سگ‌های ولگرد از اطراف به داخل شهرها و روستاها و نیز گربه‌ها كه از دیگر عوامل انتقال بیماریها و پخش زباله به اطراف هستند، بر اثر انباشتگی زباله سلامت محیط انسانی را تهدید می‌كنند.

بعضی از زباله‌های خانگی مثل انواع باطریها، لامپ‌های مهتابی و جیوه‌ای و لوازم الكترونیكی به علت داشتن سرب، جیوه و كادمیوم در تركیب‌های خود خطرناك هستند.

تعویض خانگی روغن موتور ماشین و جاری كردن آن در فاضلاب شهری یا چاه فاضلاب خانه به دلیل وجود مواد سمّی باعث آلودگی آبها می‌شود. (یک لیتر روغن موتور می‌تواند تا یك میلیون لیتر آب سالم را آلوده كند در حالیكه این روغن قابل بازیافت و استفاده مجدد است و می‌توان آنرا به تعویض روغنی ‌ها داد تا آن را برای تصفیه مجدد تحویل پالایشگاه دهند).

پسماندهای صنعتی:

معدوم كردن و بازیافت اینها مستلزم هزینه‌های بسیار هنگفت و سرمایه‌گذاری كلان است به این جهت در دهه‌های آخر صاحبان صنایع در كشورهای صنعتی سعی نموده و می‌نمایند اولاً كارخانه‌های آلوده كننده زیست محیطی خود را به كشورهای در حال توسعه به ویژه كشورهای فقیر آمریكای مركزی و جنوبی، كشورهای آفریقایی و آسیای جنوب شرقی انتقال دهند.

بعضی زباله‌ها به آسانی تجزیه نمی‌شوند یا هرگز تجزیه نمی‌شوند و انحطاط ناپذیرند مانند جیوه، سرب، پلاستیك، … كه باید حدالمقدور از انداختن یا ریختن آنها در آب جلوگیری شود زیرا وجود این عناصر در آب آشامیدنی باعث بیماریهایی نظیر اختلالات ژنتیكی و سرطان پوست می‌شوند.